7/4/2007 - mutluluk dediğin

'Hayatımda ilk önce SEVMEyi öğrendim, çünkü sevdikçe kendimi hissettiğimi gördüm. ' AFFETMEnin ne olduğunu anladım ve affetmenin aslında yeni insanlar kazandırdığını gördüm.Bir gün geçmişime baktığımda PİŞMANLIĞIMdan üzülmediğimi gördüm, bunları ben yaşadım çünkü...Birisini HATIRLAMAnın aslında ufak bir telefon görüşmesi kadar basit olduğunu biliyorum artık.Aslında BANA DEĞER VEREN İNSANLARın çok yakınımda olduğunu,fakat gözlerimin hep uzaklarda olduğunu anladım.Birisini kırdıktan sonra ÖZÜR DİLEMEnin aslında beni ben yaptığını anladım.SEN BENİM İÇİN ÖNEMLİSİN sözcüklerinin verilebilecek en büyük hediye olduğunu buldum. Bir yerden sonra SÖZCÜKLERin anlam ifade etmediğini biliyorum. Sahilde yürür ve düşünürken birinin de beni DÜŞÜNDÜĞÜ duygusu beni sevindiriyor.MUTLU OLMAnın aslında bir kedinin güzel güzel bir anını yakalamak kadar basit olduğunu anladım.KAÇIRDIĞIM FIRSATLARın aslında bana yeni fırsatlar yarattığını gördüm.Yıldızlerın benim için parladığını görmeyen gözlerimin, gün geldi HAYATIMDAN KAYAN YILDIZLARın gömüldüğü maziyi unutması gerektiğini anladım.GÖZLERin sözcüklerden daha önemli olduğunu ve yalan söylemediklerini biliyorum.Hayatımda YANIMDA GÖRMEK istediklerimi yanımda göreceğim,çünkü onların bana değer verdiklerini biliyorum.TELEFONun tuşlarına üzüntünün,mutluluğun,yıkıntının sığdığını gördüm.YAŞAMIN YAŞAMAYA DEĞER OLDUĞUNU VE İSTERSEM MUTLU OLACAĞIMI ÖĞRENDİM!..anonim .tavuk suyuna çorba kitabından alıntıdır..